Komin til Finnlands. Nokkuð heil bara.
Flugið var fínt, fengum sæti á fremsta bekk, beint fyrir aftar neyðarútganginn þannig að það var nóg pláss fyrir lappirnar á Eero (í fluginu til Íslands voru 2 gaurar sofandi alla leiðina með sætin hallandi afturábak og við vorum í kremju alla leiðina)

Við vorum bara að dunda okkur við að versla af því að það kom aldrei upp "Helsinki Go to gate" á sjónvarpsskjánum fyrr en allt í einu var gargað yfir allt að síðustu farþegar í flug til Helsinki ættu að drulla sér út í vél...
Ég trylltist næstum því á kínversku kellingunni sem að gat ekki setið kjur fyrir aftan mig og var alltaf að sparka í sætið. Fyllti samt mælinn þegar að ég fann eitthvað koma niður hausinn á mér og toga í háríð á mér. Þá var hún að hengja veskið sitt á stólbakið hjá mér. GRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRR

Ég sagði samt ekki neitt, frekar en venjulega.

Svo lentum við á einvherjum asnalegum stað og þurftum að fara upp í þessar bölvuðu flugvallarútur. Töskurnar ætluðu aldrei að koma. Kom bara svona ein og ein á stangli eins og þessir aumingjar sem að voru að setja á færibandið væru með kaffibollann í annarri hendinni á meðan að þeir affermdu.
Nú svo komu töskurnar okkar líka síðastar og við rukum út til að tjekka á rútunni. En nei. Við misstum af henni, munaði 3 mínútum.
Þá varð ég sko fokreið og eftir það var allt ómögulegt.
Ég pantaði mér samloku, vildi fá heita samloku og valdi því af matseðlinum grillaða samloku með skinku og osti (á flugvellinum sko) En fjandans lokan var ísköld að innan og þegar að ég kvartaði þá var mér sagt að það væri vegna þess að það væri sallat innaní. Ég kíkti og sá tvær veiklulegar tómatsneiðar skjálfandi þarna, sem að var sko engin leið að þessar tvær títlur hefðu fryst skinkuna mína. Reif þær af lokunni og pakkaði henni inn. Borðaði hana svo bara hérna í Lahti eftir að við náðum rútu númer 2 (sem fór eftir 1,5 tíma)

Allavega þá náði ég að smygla saltkjöti og Aloe vera plöntu léttilega inn til landsins. Dauðsé eftir að hafa ekki tekið meira. En þessar 11-11 búðir selja bara ekki neitt

Ég held ég hafi týnt sænska simkortinu mínu ... ég meina finnska.... Nenni samt ekki að leita betur strax.
Svaf bara 2 tíma í nótt og er að reyna að spara það að sofa núna. Sofnaði reyndar í rúmann klukkutíma upp í sófa áðan. Það fyrsta sem ég sagði þegar að ég vaknaði var að ég horfði á Eero og spurði á íslensku "Hvar er Iðunn?" hann svaraði að sjálfsögðu ekki, þá varð ég reið og spurði aftur "HVAR ER IÐUNN?!!" Þarna var ég farin að vakna aðeins... en þó ekki nóg... og fattaði að spurja á ensku "Where is Iðunn? Where is my sister???" Hann horfði bara á mig, hristi hausinn og ég varð ofsalega sorgmædd og fór aftur að sofa.
Vaknaði svo aftur eftir nokkrar mínútur og spurði hvað klukkan væri (á íslensku) og hvaða mynd hann væri að horfa á.... fattaði þá loksins hvað ég hefði verið að segja og hvar ég var.

En ég auglýsi samt eftir systur minni. Ég vil fá hana núna. Og hananú.

Góða nótt!
Þórunn

Ps. Iðunn Ég held að ég hafi óvart tekið the terminal með mér í playstation tölvunni, Eero pakkaði henni niður og gleymdi að taka diskinn úr

Eins og venjulega fyrir flug.
Þá er ég að drepast í maganum og svaf ekkert síðastliðna nótt.

Við leggjum sennilega af stað út úr íbúðinni hérna klukkan hálf 2, fáum okkur að borða einhversstaðar. Tökum rútuna til Helsinki klukkan 15:00, erum komin á flugvöllinn kl 16:20. Flugið fer af stað kl 19:15. Lendum í Danmörku um kl 20:00 (ee veit ekki einu sinni hvað það er á finnskum tíma) Þurfum að hanga þar í nánast 3 tíma.
Tæplega 23 (dönskum tíma) fer svo flugvélin til Íslands og lendir þar á miðnætti.
En þá er klukkan orðin 3 um nóttina á finnskum tíma.
Svo tekur tíma að komast út úr flugvélinni, finna töskurnar sem verða samt týndar einhversstaðar í Rússlandi sennilega. Keyra til Reykjavíkur og við verðum örugglega ekkert komin þangað fyrr en 1 eða 2 um nóttina.... sem er þá 4 eða 5 Finnskum tíma.

Mér er svo illt í maganum að ég er að brjálast og svefnleysið að gera útaf við mig líka.
Sem betur fer er ég allavega ekki ein á ferð þannig að það bjargar öllu.
Veit ekkert hvaða fötum ég á að fara í... því hér er heitt en á íslandi kalt og ég  á bara gallabuxur.

Arg

Amma mín á afmæli í dag.

Til hamingju með afmælið
amma!!!

Ég er svosem nokkuð viss um að hún ætli ekkert að halda upp á það. En ég vona samt að það verði afgangur af kökum þegar að ég kem heim. Svona ef ske skyldi

Allt rólegt hér. Dó úr hræðslu í gær þegar að ég fékk þrumu "í eyrað", vor u þrumur og eldingar rétt fyrir utan gluggann hérna.
Rigndi svo svakalega á köflum eins og að skýin væru tekin og undin hreinlega yfir okkur, en ef þú horfðir upp í himininn þá var bara frekar heiðskýrt

Ps. Iðunn, vissir þú að amma ætti afmæli?? *glott*

PSS. MÁ TAKA MAT MEÐ SÉR Í HANDFARANGRI? Td. Pizzasnúð, skinkuhorn, ávexti og eitthvað?

Gærkvöldið fór í það að útskýra fyrir Eero hvað Tilberi er. Fyrir nokkrum dögum útskýrði ég nábrók fyrir honum.
Honum finnst þetta að sjálfsögðu mjög athyglisvert og mjög ógeðslegt.
Spurði af hverju íslenskar sögur snérust alltaf um typpi og brjóst og lík og blóð og fleira ógeðslegt.
Síðan heldur hann því fram að ég sé tilbera móðir, því að ég er með riiisastórt moskítóbit á innra lærinu, alveg eins og ég lýsti fyrir honum "blóðrauður sepi á innanverðu læri konu er merki þess að hún sé tilberamóðir"

Ég geri lítið annað en að hugsa þessa dagana þegar að ég er ein. Mest um hvort að væri betra að búa á Íslandi eða Finnlandi. Þó ég þurfi ekkert að spá í það af neinu viti strax.
Einn ókosturinn kom í huga mér í dag þegar að ég var að rölta út í búð, ef að ég bý í Finnlandi þá er ég dæmd til að blogga allann tímann sem ég er þar.

Sem leiddi út í fleiri merkilegar hugsanir.
Það að blogga er mjög svo gagnslaust.
Ég er búin að blogga í nokkur ár en aldrei hefur það komið niður á mér eins og núna. Samt er ég ekki viss um að það sé ástæðan.
Þegar að ég blogga þá geta allir sem að eru forvitnir um hvernig ég hef það og hvað ég sé að gera fengið auðveldar upplýsingar um það, einfaldlega með því að fara á netið og lesa færslurnar mínar.
Þeir komast upp með það auðveldlega að bara lesa hratt yfir og slökkva svo á tölvunni.
En hvernig væri það ef að ég bloggaði ekki? Enginn fengi neinar sérstakar fréttir eða gæti lesið um það hvernig mér líður eða hvað ég er að gera.
Myndi fólk þá sýna meiri áhuga á að tala við mig? Myndu fleiri hringja einstöku sinnum? Til að heyra í mér hljóðið? Myndu fleiri senda mér tölvupóst? Bréf? Vera í einhverju sambandi.
Ég veit svosem ekkert um það. En flestir eru að flýta sér svo mikið í nútíma samfélagi að þeir rétt svo þjóta inn á bloggsíður, lesa það sem þeir vilja lesa og láta sig svo hverfa, án þess að skilja einu sinni eftir athugasemd eða litla færslu í gestabók.
Á meðan að þeir sem eru erlendis, til dæmis ég. Sitja oft einmanna og sorgmæddir. Fá engann tölvupóst, engar hringingar og ekki einu sinni athugasemd á bloggið þeirra. Sem margir eru svo duglegir við að halda uppi. Einfaldlega til að fóðra fróðleiksfúsa ættingja og vini. Án þess að fá mikil viðbrögð.
Ég ætti kannski að hætta að blogga í svona.... já að eilífu og sjá hvort að fleiri myndi detta í hug að senda mér bréf eða hringja

En það skiptir engu máli héðanífrá. Og þetta er alls engin árás á neinn eða neitt. Ég fór bara svo mikið að hugsa þetta í dag að ég varð að koma því frá mér. Sennilega á minn kostnað því að nú verða allir reiðir. Gaman
Ég fæ samt alveg fullt af commentum og það er alltaf gaman, birtir daginn hjá einmanna lítilli stúlku í ættjarðarfjötrum alein í landi þar sem hún talar ekki einu sinni tungumálið.
 Ég er svosem að koma heim eða eitthvað bráðum þannig að skiptir engu. Samt bara í heimsókn

Þórunn.

ARGH!

Það er svo heitt hérna.
25 stiga hiti fyrir utan gluggann minn, sem er búin að vera í skugga í allann dag.
Og ég eins og hálfviti í gallabuxum og langermabol... Nenni samt ekki að skipta.

Ég er búin að vera að leita að hleðslutækinu fyrir myndavélina mína í allann dag, var orðin ansi pirruð því að það áttu bara að vera tveir staðir sem að það gæti verið á. Í skrifborðsskúffunum eða á gólfinu hjá innstungunni.... Það var ekki fyrr en að ég settist niður eftir fjórðu alsherjar tiltektina í dag og fór að bölva þessu svakalega að ég mundi að ég hafði sett það í.... GETIÐ HVAR!............ Myndavélatöskuna.....   Ekkert allt of gáfuð...
Hinsvegar tók mig smá stund að finna töskuna... en núna er þetta allt komið.
Ég er aftur komin með "stressloft" í magann, sit bara og ropa og ropa og ropa.... Ekkert voðalega gaman.
Þvoði öll "vetrarfötin" mín í dag... (já ég er svo mikill auli að ég henti slatta af þeim hálf óhreinum ofan í tösku fyrir nokkrum mánuðum) því að það er vetur á íslandi, samanborið við hérna.
Samt þurfti ég að pakka öllum pilsunum og hlýrabolunum líka því að ég ætla ekkert að koma aftur til Loviisa í bráð og verð að vesenast í Finnlandi eitthvað og þá þarf að hafa létt föt.
Ætlaði að fara í bíó í dag með Marie en ég nennti ekki, ótrúlega syfjuð.

Fyrir þá sem ekki vita.
Ég kem heim aðfaranótt Föstudagsins 14. Júlí. Verð í RVL til 17. Júlí (held ég) og þaðan heim í Staðarsveit þangað til ég fer á ættarmót 27 Júlí. Fer beint af ættarmótinu (nánast) út á flugvöll þannig að ég stoppa ekkert í bænum þar á milli.

Á morgun fer ég til Lahti og á Miðvikudagskvöldið förum við á metal tónleika með einu finnsku metal hljómsveitinni sem að mér finnst hægt að hlusta á, án þess að fá höfuðverk. Síðan með lestinni á fimmtudagsmorgun til Helsinki, þaðan til Danmerkur og svo til Íslands. Frekar pirrandi ferðalag samt.
Ég hata millilendingar og ég ætla pottþétt að pakka hluta af nauðsynjavörum í handfarangur því að þeir týna pottþétt töskunum okkar.

Sjáumst
Þórunn

Ekkert að frétta héðan.

Fer í frí á föstudaginn, þarf ekki að vinna aftur fyrr en um miðjann ágúst.
Íslandsferð eftir örfáa daga, get ekki beðið.

Úff ég er með hausverk og mér leiðist stórlega þannig að ég nenni ekki að blogga.

/Þórunn