thella.bloggar.is

Síðan er ekki læst lengur þannig að þið sem eruð ennþá að kíkja hérna inn þó að ég hafi ekki skrifað stakt orð í 4 eða 5 mánði getið flutt ykkur þangað.
Ótrúlega furðulegt að sjá enn 20-50 heimsóknir á dag á löngu útdauða síðu

En það er nauðsynlegt að skrifa að minnsta kosti í gestabókina á hinni síðunni og helst kommenta reglulega!

 

 

Eftir að hafa reynt að blogga oft og mörgum sinnum undanfarna daga en færslan aldrei birst þá ákvað ég að hætta að blogga.

Enda eru flestir aðrir hættir að blogga sem ég þekki og enginn tilgangur með þessu

 

 

Iðunn(Fretta)-Pabbi-Mamma-Ella-LilleBaby-Eero  (hann neitaði að vera nasistakall með riffil   ) 

 

Mig langaði bara að blogga pínu. En ég veit samt ekki alveg hvað ég á að blogga um.

Dagarnir koma og fara.

Af okkur Eero er allt fínt að frétta. Ég blæs út eins og blaðra og en mér líður eins og að ég sé kartafla. Það blasir allavega ekkert sérstaklega fallegt fés við mér í speglinum þegar að ég vakna. Kartöflur eru samt fínasta vara! Ég held ég reyni að sníkja út einhversstaðar eitthvað svona andlitsbaaað eða nuudd eða eitthvað svoleiðis vesenisfínerí, bara svona af því að ég er svo innilega ekki dóttir mömmu minnar stundum 

Eero er búinn að finna það út að maginn á mér sé pláneta og henni fylgi 2 tungl. Aðspurður að því hvort að þessi fyrirbæri ættu sér nafn þá svaraði hann engu, brosti bara.

Annars fann ég þetta snilldar "facebook" dót fyrir mörgum mánuðum síðan en ég notaði það aldrei fyrr en núna. Finnst það miklu skemmtilegra en myspace allavega. Slóðin er facebook.com ef þið viljið prófa.

Ég er búin að eignast litla frænku =) Ingvar og Bryndís eignuðust litla stelpu í dag víst. Ég get ekki beðið eftir að fá að sjá hana og vonandi fæ ég að prófa að máta hana einhverntíman líka áður en að mitt kríli kemur. Mér finnst það voðalega spennandi en ég hef ekki haldið á litlu ungabarni sennilega síðan að Steinunn Lára var lítil og hún er bara alveg tveggja og hálfs árs núna held ég!

Vonandi klárast nóvember fljótlega. Þá get ég farið að baka smákökur og hlusta á jólalög. Hlakka mikið til þess!

Hafið það gott.

Þórunn

 

Ég festist inn í bílnum í dag. Var búin að opna hurðina, rétt náði að snúa mér í átt að dyrunum en þegar að ég ætlaði að standa upp þá gerðist ekki neitt.

Hugsaði með mér "Jesús, hvernig verð ég eftir 3 mánuði" og skammaðist mín mjög mikið.

Leit svo niður og sá að ég var ennþá í bílbeltinu...

Stökk svo út úr bílnum létt á fæti, lokaði, læsti og skilaði af mér ljótu ritgerðinni.

------------------------------------------------------

Nýjustu mont tölur (verða ábyggilega ekki mikið fleiri þessa önnina)

Þórunn:

Fyrsta verkefni skilað inn í háskóla: Einkunn 9,5

Fyrsta próf tekið í háskóla: Einkunn 8,5

Eero:

Fyrstu tvö prófin tekin í háskóla: Einkunn 8,5 og 10

Þetta gæti orðið ágætis krakki ef hann mun að líkjast foreldrunum

(ath: krakki = nf.et.kk án greinis)

Ég er ekki lögst í þunglyndi yfir þessu peningaveseni ennþá, þó að það muni gerast hratt ef að ég þarf virkilega að fara að lifa á engu eftir jól. En ég er bara að reyna að gera ritgerð. Ég fékk að vita af þessari ritgerð fyrir 3 vikum og ég er búin að liggja upp í sófa síðan og engjast og kveljast yfir henni. Núna er ég búin að draga það nógu og lengi að skrifa hana þannig að ég er komin á síðasta snúning og herpist öll í krampaköstum af kvíða og hræðslu. Enda eru bókmenntaritgerðir þar sem að þarf að skilgreina og túlka hvert einasta atriði svo djúpt en þó með rökstuðningi og sæmilegu málfari eitthvað það hræðilegasta sem að ég get hugsað mér. Ég mun dansa stríðsdans af gleði þegar að helvítið er búið, tja þangað til að ég fæ einkunina mína. En ég vona að ég fái amk 5. Af hverju er maður samt svona vitlaus. Ég hefði getað byrjað og klárað ritgerðina í þeirri viku sem að ég fékk að vita af henni og fékk leiðbeiningar um hana. Hefði getað dansað stríðsdansinn strax og lifað áhyggjulausu lífi í 3 vikur. En nei ég valdi að sjálfsögðu algerlega andstæða og mun verri leið. Skamm ég

Stundum bloggar maður því að eitthvað skemmtilegt gerist, stundum ef eitthvað leiðinlegt gerist, stundum bloggar maður “af því bara” og stundum bloggar maður bara alls ekki neitt.

Ég hef allavega ekki haft neitt til þess að blogga um síðastliðnar vikur, að minnsta kosti ekki neitt sem að mér finnst merkilegt.

Svo þar sem að ég er ekki lengur í “útlöndum” og ættingjarnir eru allir heima á íslandi líka, þá minnkar bloggþörfin mjög mikið.

En ég byrjaði að blogga fyrir löngu á annarri bloggsíðu, það var bara svona til að prófa og af því að það var gaman, svo átti ég ættingja í útlöndum sem að voru voða glaðir að geta lesið smá blogg. Síðan flutti ég sjálf til Finnlands og það var ágætt að geta haft samskipti við alla heima í gegn um þetta bloggdóterí.

En núna eru allir komnir heim, flestir sem ég þekki hættir að blogga eða eru mjög lélegir í því þannig að það er ekki hægt að standa mikið í þessu.

Mig langar samt að blogga um eitt sem að kom fyrir mig í dag, vegna þess að það er svolítið leiðinlegt.

Eins og flestir vita þá eigum við Eero von á barni um miðjan Janúar (og ef þið vissuð það ekki þá vitiði það núna )

Þegar að ég uppgötvaði óléttuna var eiginlega það fyrsta sem ég gerði að bóka flugmiða heim til íslands og staðfesta umsóknina sem ég hafði gert í Háskóla Íslands. Það næsta sem að ég gerði var að tryggja mér vinnu í sumar og biðja Eero að sækja um í Háskólanum líka.

Um leið og ég kom heim fór ég strax út á skrifstofu á Hellissandi og lét flytja lögheimilið mitt aftur heim og hringdi í tryggingarstofnun til að vera viss um að ég væri alveg 100% löglega skráð og sjúkratryggð á Íslandi því að ég var með lögheimilið í Finnlandi áður.

Það reyndist ekkert vandamál.

Nú svo fór ég að hugsa út í fæðingarorlof. Ég vissi að ég yrði að vinna í 2-3 mánuði og svo í skóla næstu 4 mánuðina áður en barnið kæmi í heiminn þannig að ég sendi fyrirspurn til fæðingarorlofssjóðs til að athuga hvernig það kæmi út.

Svarið sem að ég fékk þar var á þessa leið:

“Ef vinna og skóli verða samtals 6 mánuðir þá getur þú átt rétt á fæðingastyrk námsmanna og skilyrðum varðandi námframvindu eru uppfyllt það er 75%-100% nám”

Nú ég var voða ánægð með það, greinilegt að ég gat bara skellt mér í skólann án þess að hafa neinar áhyggjur af því. Ég fengi mínar “fínu” 98 þúsund krónur á mánuði eftir að barnið fæðist (há upphæð ekki satt?).

Svo kom Eero til landsins, fékk kennitölu og skólavist. Svo byrjuðu smá vandræði, tryggingastofnunin í Finnlandi vildi ekki láta hann fá mjög mikilvægt skjal til að vera sjúkratryggður á Íslandi og þeir voru líka með vesen að borga honum námsstyrkinn sem að allir finnskir nemendur hafa rétt á.

Við komum því loks í gegn í síðustu viku að pína út úr þeim helvítis sjúkrastaðfestingarskjalið (sem að ENGIN norðurlönd NEMA Ísland biðja um lengur, þetta á bara að vera sjálfkrafa)

Um leið og við fengum þetta blað kom bréf frá finnsku tryggingarstofnuninni um það að nú væri Eero tryggður á Íslandi og nyti þar með engra réttinda lengur í Finnlandi. Þar með var talið upp fæðingarorlof.

Ég hringdi í fæðingarorlofssjóð til að athuga hvort að hann gæti fengið fæðingarorlof á Íslandi. En nei það kemur ekki til greina því að hann er skráður inn í landið í Ágúst og nær þar með ekki að vera á landinu 6 mánuði fyrir fæðingu barnsins (Heldur bara 5....)

Það var alveg sama hvað ég tautaði og nöldraði, stelpan gaf sig ekki og sagði að þetta væru bara alveg skýrar reglur og ekkert hægt að gera við því.

Jæja fjandinn hafi það hugsaði ég, ég fæ þó allavega minn pening, er það ekki? Og sagði konunni frá mínum aðstæðum. Kemur þá ekki í ljós að ég VERÐ að hafa verið í SAMFELLDU námi EÐA vinnu í amk 6 mánuði.

Frábært.

Hún sagði mér að ég hefði rétt á “fæðingarstyrk lægri” sem er einhverjar 40 þúsund krónur á mánuði út af þessu.

Þannig að þó að ég hefði komið strax til landsins til að tryggja að ég hefði verið í 6 mánuði á landinu áður en barnið fæddist.

Þó að ég hafi unnið á hverjum einasta einasta degi í allt sumar.

Þó að ég sé skráð í 15 eininga (fullt) nám í háskólanum og þó ég myndi fá 10 í öllu (eða bara 5, það er nóg).

Þá fæ ég 40.000 kr á mánuði eftir að barnið er fætt.

Af því að það vantar 2 mánuði upp á að ég hafi verið í skóla í 6 mánuði og það gildir ekki að ég hafi verið í vinnu því að vinnan nær ekki 6 mánuðum heldur. Og ef ég fer enn aftur í tímann til Febrúar-Maí, þá var ég bara á einhverju “skitnu” námsskeiði í skóla í Finnlandi sem að telst ekki með.

Versti hluturinn er samt að vegna þessa svars sem ég fékk frá fæðingarorlofssjóði í sumar þá fór ég í skólann áhyggjulaus. Hefði ég vitað þetta, þá hefði ég að sjálfsögðu haldið áfram að vinna og náð að vinna í 6 mánuði samfleytt.

En þetta er ömurlegasta, svikulasta, versta kerfi sem að ég veit um og ég er gersamlega snarbrjáluð.

Enda hvernig á ég að lifa af á 40 þúsund á mánuði? Leigan ein er 53 þúsund, sem er bara heppni því að ég er á stúdentagörðunum. Ef að Eero fer að vinna og hættir í skóla þá þurfum við að finna nýja íbúð og borga sennilega a.m.k 100-110 þúsund á mánuði í leigu.

Eða þá að ég fer bara í fullt nám með nýfætt barn og treysti á þær 300 þúsund krónur eða svo sem að ég fæ svo loksins. Í júní... og lifi á yfirdrætti þangað til. Fari svo strax að vinna og vinni í allt sumar (og við bæði) og setjum barnið í annara manna hendur 6 mánaða gamalt.

Ég veit ekki hver í andskotanum setti þessar reglur. En ég ætla bara að þakka sá hinum sama fyrir að vera aumingi og hálfviti og ætla bara að segja honum beinlínis að hoppa upp í rassgatið á sér og prófa það að sjá fyrir sér og ungabarni með 40 þúsund krónur á mánuði, þrátt fyrir að hafa verið í vinnu og skóla mestan part af árinu.

 Þetta er bara svo ótrúlega svekkjandi þar sem að ég var BÚIN að athuga þetta og fékk svar um að það sem að ég er að gera núna væri allt í lagi og ég fengi minn námsmannastyrk. Ég er svo reið að ég gæti gubbað... eða nei annars, ég ætla ekki einu sinni að eyða orku í að vera reið, það tekur því ekki. Enda er smá möguleiki á að kellingin sem ég talaði við í dag hafi haft rangt fyrir sér, en ef svo er ekki þá er ég samt með bréfið frá hinni og ég get staðfest að ég fékk rangar upplýsingar. 

En ef þið heyrið í fréttunum um ófríska konu sem að þurfti að binda niður í spennitreyju og bera út af skrifstofu fæðingarorlofssjóðs á Hvammstanga þá....

 

Jæja allt í lagi þá, ég skal prófa að blogga þegar að mér leiðist ekki!

 

Mánudagar eru lengstu skóladagarnir, ekki svo langir þó, frá 12-17. Ég er í uppáhaldsfaginu mínu og líka leiðinlegasta faginu. Fínt að hafa þau svona sama dag bara.

Ég skil samt ekki alveg af hverju við erum látin vera í stóra salnum í háskólabíó að læra þessa heimspekilegu.... æi man ekki. Það eru engin borð, ekki einu sinni svona lítil hliðarborð og maður er í keng með lappirnar hér og þar til þess að reyna að skrifa það sem að kennarinn segir. Það er ekkert svo erfitt, en ég á í svo stórkostlegum vandræðum með vinstri hliðina á rifbeinunum, fæ rosalega verki og stingi og dofa ef að ég sit, skiptir eiginlega ekki máli hvernig ég sit.

Í tímanum í dag var ég svo ýmist að kafna úr hita eða drepast úr kulda og var í því allann tímann að fara úr peysunni og í hana aftur, reyna að toga óhnepptar buxurnar yfir bumbuna og bolinn niðurfyrir, svo leið mér svo illa útaf þessum hitabreytingum að ég var ekki hrifin af því að reyna að halda haus sjálf og endaði half hangandi í bíóstólnum, búin að tæta allar yfirhafnirnar af mér og dreifa þeim fallega á stólana í kringum mig og á gólfið að reyna að halda meðvitund undir frekar pirrandi fyrirlestri.

Fólkið sem sat næst mér var farið að glápa svolítið og ég held að ég hafi hrætt einn strákinn í burtu, allavega fór hann út frekar snemma.

Ég skil reyndar ekki helminginn af liðinu sem að er með mér í þessum tímum, ég mæti allavega og reyni að taka niður glósur þrátt fyrir ömurlega vinnuaðstöðu. En í dag sá ég til dæmis 3 stráka sofandi, 4 krakka með fartölvur að spila tölvuleiki eða spjalla á msn, nokkra með ipodinn í eyrunum og svo löbbuðu nokkrir út til þess að spjalla í gsm símann sinn.

Til hvers í ósköpunum að mæta í tímann ef að fólk ætlar að haga sér svona? Ótrúlegt.

Eero sagði mér í dag að hann hefði verið í líkamsræktinni, þar hefðu verið 2 strákar sem að mættu með fartölvurnar sínar og á milli hálf aumingjalegra æfinga sem þeir reyndu að gera þá spiluðu þeir tölvuleiki.

Meiri lýðurinn í þessu landi piff.

Skemmtilegasta fagið í skólanum eru málvísindi, það er mjög áhugavert og kvelur hausinn ekki eins mikið af óþægilegum og pirrandi spurningum og vangaveltum eins og heimspekin gerir (þó að það sé án efa mjög gott fyrir mig). Fyrst leist mér ekkert á óskipulagðann og úfinn kennarann, en hann er bara fínasti kall og eftir tímann í dag þá sat ég inni í kennslustofu með honum í dágóðann tíma og hann var að hjálpa mér að leysa smá málvísindalegt vandamál sem að ég átti við að stríða í sambandi við íslensk-finnsk nöfn á “krakkann”.

(Ég veit að það er allt of snemmt svosem og að ég er hálf biluð, en ég bara gat ekki sofið í nótt vegna þess að ég varð svo upptekin af þessu tiltekna vandamáli)

Annars gengur okkur bara vel í skólanum held ég. Ég er svolítið utan við mig og ekki mjög dugleg að læra heima. Fatta ekki alveg þetta system að þurfa að lesa svona mikið af leiðinlegu drasli heima en samt segir mér enginn að gera það, ég á bara að fatta það sjálf :/

Eero er svolítið fyndinn með að tala íslensku svona þegar að enginn heyrir til nema ég, orðaforðinn hans jókst stórlega eftir að horfa á einn “Allt í drasli” þátt. Núna gengur hann um íbúðina og æpir : OJJJ BARA, ÓÓÓGISSLEGT og fleira, með tilheyrandi svipbrigðum og grettum.

(Það skal tekið fram að þessi orð eru ekki sögð í samhengi við neitt inn í íbúðinni okkar! Algerlega út í loftið bara)

Ég er alltaf að reyna að taka hann í gegn með framburðinn, en mér finnst hann allt of fastur á að bera fram orðin með finnskum framburði (td au eins og á, u eins og ú ofl) og skil það ómögulega af hverju hann getur ekki bara lært það.

Það þurfti ekki einu sinni að segja mér hvernig ætti að bera finnskuna fram, ég heyrði það einu sinni og gerði bara eins, sérstaklega auðvelt þar sem að öll hljóðin eru til í báðum málunum (nema íslenskt u og finnska y og ä en þau eru bara ekkert talin með núna). En fyrir hann að bera fram orð eins og “Glitnir, Hrafn, Keflavík, einn” ofl ofl er eiginlega hálf vonlaust enda vonlaus framburður á þessu.

Annars sendi ljóta Grýlu ljósmóðirin mig í eitthvað sykurpróf fyrir 2 vikum, hringdi svo í mig og sagði að það liti ekki alveg nógu og vel út og ég ætti að fá svona mæli til að mæla blóðsykurinn reglulega. Ekkert mál með það hjá mér. Svo bætti hún við að ég mætti ekki borða neitt og sko EKKI NEITT nema kjöt fisk og grænmeti, yrði að taka ALLT sem inniheldur kolvetni (kartöflur, grjón, brauð ofl) og sykur út.... (þar með talið mjólk, ávexti, jógúrt ofl)

Ég fékk væntanlega nett sjokk og eyddi heilum degi í það að borða ekki neitt nema gúrku og panodil því að ég fékk svo mikinn hausverk af því að borða bara gúrku. Svo hringdi kellingin í mig klukkan ÁTTA um morgun daginn eftir til að láta mig sko vita af því að þessi sykurmæling hefði reyndar verið svo slæm að ég ætti bara að gjöra svo vel að fara að sprauta mig með insúlíni og fara og tala við sykursýkislækni og næringarráðgjafa og ég veit ekki hvað.

Sagði mér svo að ég ætti að fara upp á landspítala og bara vera í skoðun þar því að þar eru allar kellingarnar með óléttuvandamál og ég ætti ekkert aftur að koma í skoðun til þeirra.

Þetta var einmitt besta leiðin til að vekja mig eða þannig og ég var ekki alveg sátt.

Ég sá líka að kellinginn hafði skrifað í mæðraskýrsluna mína að ég væri með bjúg og blablabla eitthvað helvítis kjaftæði sem að ég vissi ekki einu sinni af og kannaðist ekki við.

En svo fór ég og hitti þennan næringarfræðing sem að sagði mér bara að borða reglulega og halda mig svona frá mesta sykrinum. Ekki drekka gos og ávaxtasafa og svona. En allt í lagi að fá sér smá nammi eða kökubita inn á milli, bara að fylgjast vel með mælingunum.

Ég fór svo til annarar ljósmóður og læknis þarna upp á landspítala sem að mældu mig í bak og fyrir, skoðuðu þessar blóðsykursmælingar, horfðu svo hvor á aðra og á mig og vildu ekki einu sinni senda mig til sykursýkislæknisins, sögðu að það væri alveg fráleitt að ég þyrfti að fara að sprauta mig með einhverju helvítis insúlíni og hentu mér svo út og sögðust ekki vilja sjá mig þarna upp á spítala því að það væri allt í lagi með mig og ég þyrfti ekkert að vera undir neinu vandamálaeftirliti neitt hjá þeim. Allavega ekki strax.

Þannig að núna sit ég uppi læknis og ljósmóðurslaus, allir búnir að henda mér út, sumir því að ég er svo mikið vandamál og aðrir því að ég var ekki nógu og mikið vandamál og ég er alveg fokreið og dettur ekki einu sinni í hug að hringja til að panta mér aftur tíma hjá frú Grýlu sem að spáði svona skemmtilega fyrir mér og hræddi mig svo í klessu að ég grenjaði í 12 klukkutíma. Hún skildi ekkert í því af hverju ég var ekkert voðalega sátt við niðurstöðuna....

 

Gillí, þetta er ekkert neikvæðnis blogg sko! Ég er bara að kvarta yfir þessari heimsku ljósmóður aðallega.

 

Ég er mest að spá í að hringja bara í heilsugæsluna í Ólafsvík aftur og keyra þangað til að hitta ljósmóður, veit allavega að hún er almennileg þar.

En ég lærði svo reyndar í heimspekitímanum í síðustu viku um gagnrýna hugsun sem að er einfaldlega sú að maður á í raun og veru að efast um allt og alla og ekki trúa neinu sem manni er sagt.... meira að segja að efast um lækna. Og það mun ég sko sannarlega gera héðan í frá.

En ÚPSÍ allt of langt!

Farin að ganga frá matnum því að ég “gleymdi” því áðan

(langar samt bara svona að deila með ykkur því að ég eldaði heilann kjúkling og franskar kartöflur, ég borðaði eitt læri og var komin með nóg, en kjúklingurinn er BÚINN núna...)

 

Þórunn

Vá. Ég var alveg búin að gleyma hvað Reykjavík er ömurlega leiðinleg borg.

Er búin að sitja heima síðan á Miðvikudag og reyna að finna mér eitthvað að gera, algerlega án nokkurs árangurs.

Maður er einhvernveginn bara svona týndi sauðurinn, sem týndist, kom aftur, en var búinn að eyðileggja fyrir sér hvort sem er allt félagslíf áður en hann hvarf.

Hef nákvæmlega ekkert að blogga um og mun væntanlega ekki blogga um neitt á næstunni. Ég er ekki einu sinni í ömurlegri vinnu til að skrifa um. Mæti bara í skólann 4 sinnum í viku, læri ekki neitt og nenni ekki að læra heima enda skil ég ekkert í helmingnum af þessu eða hvað í andskotanum það er sem að ég á að vera að læra.

Mig langar aftur í menntaskóla. 

 

Skóli já...

Þetta er ágætt, líst ágætlega á málafögin mín. Hræðilega á heimspeki fagið. Bókmenntirnar gætu verið fínar. Ég er alltaf voða fegin þegar að kennararnir segja að til að læra fögin almennilega sé ekki nóg að lesa bara bókina eða réttara sagt pappírana sem að við fáum. Langbest að mæta í tíma.

Ég er nefnilega miklu betri í því að mæta í tíma heldur en að sitja ein heima með einhverja bók og reyna að skilja eitthvað í henni.

Finnskukennarinn minn er fín, pínulítið skrýtin, talar óskaplega lágt og mér leist hreint og beint ekki vel á hana til að byrja með en það breyttist. Hún hvíslaði því svo að mér að það væri alls ekki skyldumæting í "finnska fyrir byrjendur" kúrsinn og að ég mætti bara koma ef að mér sýndist svo en að ég þyrfti þess alls ekki. Sem er voða fínt því að það er eini "stóri" (5 ein) kúrsinn sem að ég er í og ég held að ég þurfi ansi mikið að hafa fyrir hinum. Ég reyndar skráði mig í 17,5 einingar en hámarkið er eiginlega 15. Ætla að sjá til hvort að ég kannski haldi bara áfram í öllum kúrsunum eða gefist upp á einhverjum, sem er alls ekki planið samt.

Annars hefur mér bara liðið drullu illa síðastliðna daga. Er endalaust syfjuð og bara hálf veik. . Það er ekki gaman að sitja í kúrsum hálf meðvitundarlaus af syfju og hita. Mér er oftast of heitt eða svitna hrikalega, fæ svona köst þar sem að mér finnst eins og það sé að líða yfir mig. Er líka oft svöng og orkulaus en það batnar ekkert við að borða En ég fór til læknis í gær og það er víst allt í lagi með mig. Sennilega bara einhverjar vöðvabólgur og vesen og stressið að byrja í skólanum. 

Svo eru einhverjar heimskulegar framkvæmdir á háskóla svæðinu þannig að það er ekki nokkur leið að komast heim til mín frá sumum byggingunum nema með ógurlegum krókaleiðum, ansi pirrandi. Ég þoli ekki framkvæmdir, sérstaklega ekki vega framkvæmdir sem að eru bókstaflega út um ALLT í þessari borg. Það er ekki nokkur leið að komast neitt, maður lendir alltaf í einhverjum hringtorgabyggingum, þrengingum og lokuðum vegum. Svo er ég ekki alveg komin inn í vegakerfið almennilega ennþá. Er samt búin að batna heilmikið. En ég veit c.a hvar hlutirnir eru og hvert ég þarf að komast en ég hef ekki getað búið mér til almennilega leið í hausnum áður en að ég legg af stað og enda í ótrúlegustu ógöngum. Þurfti að fara niður á landspítala um daginn og ég villtist hræðilega inn í eitthvað voðalega fallegt íbúðarhverfi. Festist svo illilega í kópavogi í gær að ég ætla aldrei þangað aftur. Ég var næstum því búin að lenda í árekstri, þurfti að keyra hálfa leiðina út í garðabæ til að geta svo snúið við og farið í Reykjavík aftur. Ég var svo pirruð að ég fór næstum því að grenja. Var mikið að spá í að setjast bara út á götu og neita að keyra meira.

Annars er ég bara komin í helgarfrí ! Ekki slæmt það. Tókst LOKSINS að fá prentarann til að virka, nema hann virkar ekki alveg... allavega prentar hann bara einhverjar klessur. En það gæti nú vel verið vegna þess að hann hefur ekki verið notaður í 2-3 ár og þarf bara ný prenthylki (vonandi).

Jæja farin þá í helgarfrí!

Sjáumst

 

Ps. þessi blog síða er svo vangefin að það tók mig 3 daga að skrifa þessa færslu og fá hana til að birtast...

 

Ég verð nú bara að byrja strax á þessu. En hann Eero er svo ótrúlegur. Hann borðar svo MIKIÐ að ég sé fram á gjaldþrot mjög fljótlega. Tek bara sem dæmi daginn í dag. Við skreiddumst fram úr rúminu á hádegi, hann borðaði 4 hrökkbrauðssneiðar með miklum osti og drakk glas af AB mjólk með. Svo fórum við til læknis klukkan 2 og strax eftir það þurftum við að bruna á Subway því að hann var að drepast úr hungri, þar borðaði hann 12 tommu "kafbát", svo fórum við í sund með Iðunni og vorum komin upp úr klukkan 6, hann gat ekki beðið eftir að komast heim og verslaði sér eina langloku. Svo komum við heim og í matinn var grænmetissúpa (eiginlega grænmetiskássa því að það var allt fullt af kartöflum, gulrótum, lauk og rófum í súpunni í stórum bitum) hann borðaði 3 og hálfann disk + eitt baguette með beikoni og grænmeti

Klukkan er núna hálf átta og ég veit það alveg að seinna í kvöld á hann sennilega eftir að stúta öðrum 4 hrökkbrauðum með miklu áleggi og jafnvel einum núðlupakka með.

Þetta er eins og að búa með fíl

Annars hefur vikan bara gengið nokkuð vel, við erum bæði búin að klára skráningar í námskeið í háskólanum, hann í ensku og ég í finnsku. Reyndar er ég ekkert að fara að læra neina finnsku, bara einhverja bókmenntafræði, málvísindi og HEIMSPEKILEG FORSPJALLSVÍSINDI, guð minn almáttugur ég bara VEIT ekki hvað sá kúrs er og skil ekki neitt. Er komin með lista yfir lesefnið fyrir hann og það eru 2 A4 blöð Vona að ég þurfi ekki að kaupa allar bækurnar...

Íbúðin er orðin nokkuð fín bara, komin með flest sem að þarf. Reyndar er ekkert á veggjunum, aðallega vegna þess að ég á ekkert til að hengja á þá, tími ekki að kaupa neitt og svo eru listhæfileikar mínir af það skornum skammti að ég efast um að neitt myndi líta vel út eftir að ég treð því upp. Svo má heldur ekki negla og ég þarf að festa allt með einhverju helvítis girni ooooog ég skil bara ekkert í þessu.

Ég er heldur ekki ennþá búin að finna þvottahúsið í þessu húsi og skil ekki upp né niður í þvottakortinu sem að ég fékk þannig að ég ætla bara að mæta heim til mömmu á morgun og skemmta þvottavélinni hennar svolítið.

Á morgun eru svo kynningafundir í háskólanum fyrir okkur og skólinn byrjar á mánudaginn. Stundatöflurnar eru þannig að við erum eiginlega aldrei í skólanum ég er farin að kvíða pínulítið fyrir öllu heimanáminu.

Annars fór ég í sónar í dag og það leit bara allt glimrandi vel út, virtist allt vera á sínum stað allavega. Ég skildi svosem ekki mikið í þessum svarthvítu klessum og doppum sem að birtust á skjánum hér og þar. Fengum líka fínar myndir og fékk það alveg staðfest að ég geng ekki með tvíbura eins og hefur verið ýjað að mér af nokkrum Bara frekar sterkann krakka sem að finnst rosa gaman að sparka rosa fast (miðað við stærð

Mér var skipað að taka einhver vítamín af Berit en mér finnast vítamínin sem að ég á að taka svo dýr á íslandi, setti Eero í það áður en að hann kom heim í að kaupa einhver svona vítamín, hann sendi ömmu sína svo í það og kom heim með heilu fjöllin af töflum.

Mér fannst þær nú flestar í lagi þangað til að kom að kalk tuggutöflu, hvílíkur viðbjóður, ég var nálægt því að gubba í hvert skipti sem að Eero píndi mig til að taka þær og endaði á því að neita bara að éta þetta ógeð. Þá varð hann bara reiður. Sagði mér að hætta þessari vitleysu og éta bara töflurnar og hætta að kvarta. Ég tók það ekki í mál, sagðist drekka mjólk og borða ost og fannst það bara meira en nóg. En hann hlustaði ekki á mig og þetta er búið að vera smá vandamál þessa vikuna. Hann heldur því fram að beinin í barninu verði lin og aum ef að ég tek þær ekki. Oh hann getur nú verið algerlega alveg....

Fékk það svo loksins beint í æð frá ljósmóðurinni í dag að það væri alger vitleysa að vera að taka aukalega kalktöflur nema að maður væri á einhverju sérfæði og mér var mjög létt.

Nóg komið í bili. Fer vestur á morgun.

Þórunn 

 

 

Þá er Eero kominn og við flutt inn í stúdentagarðana. Það er mjög fínt bara. Íbúðin er voða lítil, fannst hún kuldaleg á tímabili en ég tengi það bara frekar við að það var svo kalt inn í henni enda allir gluggar opnir.

Ég er búin að redda flestu, vonandi allavega því að ég tími ekki að versla meira. Þarf að eiga fyrir leigunni í vetur

Annars er ég bara búin að vera fyrir vestan að dúlla mér. Fara til lækna og tannlækna og fleira leiðnlegt. Lítur allt út fyrir að það þurfi að gera við TVÆR holur Og það sitthvorumegin og báðar niðri *grenj* þannig að ef þið mætið mér eftir nokkrar vikur með tunguna lafandi niður á bringu og öll út í slefi og ótalandi þá vitið þið allavega af hverju (hmm ég ætti kannski bara að fara og versla slefsmekki fyrirfram og prufukeyra þá aðeins )

Skólinn byrjar eftir rúmlega viku, það er ágætt. Ég ætlaði samt að hafa það svo gott og taka því rólega í finnskukennslu fyrir byrjendur en komst svo að því að allir byrjendakúrsarnir eru einhverjir helvítis kúrsar úr bókmenntafræði og málvísindum þannig að það verður nóg að gera.

Annars er ég ekkert komin með internet í þessa íbúð, kann ekkert á þetta vesen. Það er líka svo lítið "download" innifalið á viku að það er varla hægt að nota þetta. Er búin að hringja í þjónustuver símans og vodafone til að athuga hvort að það sé ekki bara hægt að fá venjulegt internet, en það er bara tómt vesen og fáránlega dýrt. Veit heldur ekki hvort að maður eigi að opna fyrir heimasímann þar sem að þetta er einhver stúdentagarða sími og engin "tilboð" bara standard gjaldskrá, hefði viljað skrá mig í eitthvað sniðugt þar sem að maður fær að hringja ódýrar til útlanda en það er líka bara VESEN að reyna að koma því í gegn.

Við fórum á menningarnótt, bara til að sjá flugeldana. Löbbuðum frá stúdentagörðum og upp nánast allann laugarveginn og niður á sæbraut, settumst þar í einhverja steina og krakka vitleysingar fyrir aftan okkur að grýta grjóti endalaust í sjóinn, ég beið spennt eftir því að þeir dyttu sjálfir ofan í því að þetta var óþolandi. Allavega hættu þeir ekki þó maður biði þá um það og foreldarnir stóðu bara einhversstaðar fyrir aftan að drekka bjór og spjalla og var alveg sama. Eero var kominn nálægt því að henda þeim sjálfur í sjóinn.

Svo biðum við og biðum eftir að flugeldasýningin byrjaði en ekkert gerðist og ég var að drepast úr kulda. Eftir hálftíma bið (við mættum sko 15 mínútum fyrr til að missa nú ekki af neinu, en það var mjög heimskulegt því að þetta er Ísland og ekkert getur byrjað á réttum tíma hérna) stóð ég upp og sagði að biðin væri ekki þess virði lengur, Eero var alveg sammála. Við stóðum upp og um leið og við tókum fyrsta skrefið þá byrjaði ballið. Ég var samt orðin of pirruð til að bíða þannig að við löbbuðum bara heim undir stórfelldum sprengingum.

Eero minntist á það að þessi flugeldasýning væri rúmlega helmingi stærri en á áramótunum í Finnlandi. Þeir eru gáfaðri þar og finnst sjálfsagt ekkert vit í því að sprengja peningana sína.

Kötturinn tók allt í einu ástfóstri við mig og vill allt í einu sofa í MÍNU rúmi, en það hefur aldrei gerst áður, allavega ekki þegar að ég er heima. Hún þrjóskast við á hverju kvöldi þó að Eero hendi henni reglulega út. En það breytist sennilega þegar að Iðunn kemur heim. Hún er búin að vera í Reykjavík því að skólinn byrjaði, flutti inn í MÍNA íbúð og hélt held ég bara partý og læti sko. Eero hefur miklar áhyggjur af þessu. Fór að ímynda sér hvernig hann hefði hagað sér á þessum aldri í íbúð útaf fyrir sig. Ég skipaði honum að steinhætta þeirri ímyndun því að það væri ekki nokkur viðmiðun.  Hann endaði nú á að samþykkja það alveg.

En já þið verðið bara að hringja ef þið viljið fá að koma í heimsókn! Flestir velkomnir Ætla nú ekki að fara að gefa upp heimilisfangið mitt hérna samt.

Þórunn 

Þá er ég hætt í vinnunni. Búið að vera fínt sumar. Bara gaman að sitja yfir sundlauginni þó ég hafi ekki alltaf nennt því 100%. Komst að því líka að það er miklu betra að vinna bara og fá aldrei frí, þá bara venst maður því að vera alltaf að vinna. Það var miklu erfiðara og leiðinlegra að mæta í vinnuna eftir þá örfáu frídaga sem ég fékk heldur en að mæta 10. (eða meira) daginn í röð í vinnuna.

Sundlaugargestirnir voru flestir bara í góðu skapi og ánægðir með þetta, þó að ég lenti í nokkrum fýlupúkum, kvörturum og fékk meira að segja eina kæruhótun á mig! (tja, eða Snæfellsbær hefði lent í því) bjargaði mér þó út úr því með brosi og jákvæðni (og endurgreiddi viðkomandi sundferðina).

Óhöpp voru frekar lítil, þurfti bara að opna sjúkrakassann tvisvar til að plástra fólk og aldrei þurfti að blása lífi í neinn (sem betur fer því að ég kann það varla).

Lenti reyndar í því, næstseinasta daginn minn að fá svona svakalega verki í nárann sem leiddu aftur í bak, niður í rass og heltóku alla vinstri hliðina á mjöðminni á mér. Veit ekki alveg hvur fjandinn þetta er, en ég hef ekki losnað við þennann verk almennilega síðan. Eina sem að virkar er að vera að stússast og vesenast eitthvað eða þá að liggja í sundlauginni á floti eins og dauður fiskur.

Ég vona að þessi verkur fari að hypja sig í burtu því að framundan eru miklir flutningar og innkaup og vesen.

Ég fæ íbúðina KANNSKI afhenta á morgun (Þriðjudag) en það kemur ekki í ljós fyrr en um hádegi á morgun.  En ef svo heppilega vill til að það verður í lagi, þá fer ég með mínum foreldrum að vesenast í flutningsmálum og rúm-innkaupum.

Eero ætti síðann að mæta á svæðið á föstudaginn Eftir langann aðskilnað! Mikið er gott að þurfa bara að bíða í örfáa daga, ég var alveg í rusli í Júní þegar að biðin var 2 mánuðir.

Ég fór í bæjarferð áðan, alla leið inn í Ólafsvík, aðallega til að kaupa flórsykur til að gera krem á kökuna sem ég var svo dugleg að baka... handa sjálfri mér. En kom heim með allskonar óþarfa og vesen, allt nema flórsykurinn. Mundi þó eftir að kaupa handa mér gelpoka sem að má hita eða kæla til að leggja við aumu mjöðmina mína. Rándýrt helvíti samt. Keypti mér líka ódýrasta maskarann sem til var því að ég þoli ekki þetta rándýra bull sem á að lengja og þykkja augnhárin og ég veit ekki hvað, en það eina sem að gerist er að þau límast öll saman og verða að frekar ófrýnilegum klumpi sem að næst svo ekki einu sinni í burtu, vatnshelda drasl!

Týpískt að þurfa að kaupa sér einhvern málningarpensil með svartri tjöru, fokdýrann til að smyrja framan í sig, þurfa svo að kaupa rándýra terpentínu í brúsa bara til að ná drullunni af. Höh!

Pabbi og mamma eiga brúðkaups afmæli í dag (giska á 13 ára en ég man það ekki) Þau eru samt búin að vera saman í 25 ár á þessu ári! Hefðu getað haldið þetta flotta silfurbrúðkaupsafmæli í útlöndum einhversstaðar, en í staðinn var saltkjöt og baunasúpa í matinn, miklu betra heldur en utanlandsferð.

Nú eru þau farin á Vegamót að sækja vatnskassa í toyotuna sem að tókst að bila með miklum stæl fyrir nokkrum dögum, í fyrsta skipti í mörg ár.

En ég verð á fullu svo næstu dagana og vikurnar að flækjast heim og í reykjavík í flutningum og útlendinga reddana veseni og ég veit ekki hvað. Skilst þó að það eigi að vera eitthvað internet í þessum stúdentaíbúðum, þó ég geti ekki sótt um það vegna þess að ég þarf eitthvað helvítis aðgangsorð og notendanafn á innra net háskólans sem að ég er auðvita ekki komin með og fæ örugglega ekki fyrr en að skólinn byrjar!

En nú get ég ekki setið lengur því að bakverkirnir ágerast eftir því sem að lengur er setið og kveð í bili!

Þórunn 

Wooo

 Ohhh ég nenni stundum ekki að sitja yfir þessari sundlaug

Sérstaklega ekki þegar að maður er veikur og það er ííískalt þarna! En það gengur nú samt svona ágætlega fyrir sig. Sundlaugargestirnir eru líka ágætir oftast.

Mér finnst samt mjög asnalegt að fólk komi á hverjum einasta degi og einn af hverjum tíu ganga inn, stundum er fólk inn í klefum, stundum ekki. Það eru kveikt ljós, galopin hurð og ég sit þarna í afgreiðslunni og fyrsta sem fólki dettur í hug að spurja er "UMMMMM ER OPIÐ HJÁ ÞÉR EÐA?"

Uuuuuuuuuuu nei auðvita ekki, ég bara kveikti ljósin af því að það var dimmt og sit hérna bara til þess að segja ykkur að það sé lokað sko! Svo finnst mér líka svo gaman að sitja hérna ein og góna út í loftið...

Heimska fólk

Svo þegar að fólk er eitthvað að bölsótast yfir því að laugin sé skítug og ógeðsleg þá tek ég það svo nærri mér að það er ekki fyndið. Tek það sem persónulega árás að fólk sé að setja út á sundlaugina MÍNA! Huh! Verst er samt að þegar að ég útskýri vel og vandlega fyrir þeim af hverju hún er svona öðruvísi þá eru viðbrögðin hjá fólki svona : "jájá einmitt, aha, trúi þér sko ekki"

Eins og við mættum einu sinni hafa þetta opið og reka þetta sem fyrirtæki ef að þetta væri eitthvað ógeð. Piff.

Annars kemur Eero eftir TÍU daga!!! Ég hlakka svo til að það er ekki fyndið!  

Svo fæ ég fínu stúdentagarða íbúðina okkar 14. (held ég) og hætti að vinna 12.

Eero er kominn inn í háskólann, á bara eftir að skrá hann endanlega þegar að hann er kominn með íslenska kennitölu. Það eina sem á þá eftir að bjarga og redda er eitthvað dót í búið, held ég eigi ekkert af pottum, pönnum, diskum og glösum. Svo vantar mig rúm, lítið tölvuborð og eitthvað til að troða sjónvarpinu á

Hlakka til að geta farið að finna út úr því.

En það er bara allt í góðu hérna, gaman!

Þórunn 

Eg sakna Finnlands, eg sakna ibuðarinnar minnar, eg sakna onyta hjolsins sem að var alltaf til vandræða. Eg sakna þess að labba og hjola um göturnar, frekar ahyggjulaus, frals eins og fuglinn. Eg sakna umhverfisins, veðursins, portsins a bakvið husið, þvottahussins sem að maður þurfti að drösla þungum bölum i gegnum 4 stifar, læstar hurðir sem að skelltust alltaf a nefið a manni. Saglyktarinnar a ganginum.

Eg sakna skolans mins og kennarana sem voru svo finir, eg sakna russakvennanna sem að voru oþreytandi að bulla i mer og tala við mig endalaust þo eg skildi aldrei neitt.
Eg sakna lika timans þegar að eg var farin að geta skilið og talað finnsku og gat spjallað, hlegið og skemmt mer með russunum sem vildu allt fyrir mig gera þo að eg hafi ekki alltaf nennt að taka þatt i þvi sem þau gerðu.

Eg sakna hundanna ömmunnar, serstaklega Vertti sem var karlhundurinn, einstaklega yndæl og svakalega heims skepna. Eg sakna lika ömmunnar, mömmunar og afans. Serstaklega þo þvi að það er möguleiki að eg muni aldrei sja afann aftur. En það er oþarfa svartsyni.

Eg sakna lika Loviisa, eg sakna haustrigningarinnar, trjanna, litlu þröngu gatanna. Eg sakna þess að sitja i rutu sofandi i 3 klukkutima a viku. Eg sakna garðarins með eplatrjanum. Eg sakna litlu stelpnanna minna og að gera allt sem að eg gerði með þeim. Þo eg hafi ekki alveg alltaf nennt þvi....

Eg sakna svo margs fra finnlandi og það er svo skrytið. Þvi að stundum þegar að eg var þar var eg með heimþra... til Islands.

Það er vist ekki hægt að gera mer til geðs og eg er snillingur i að koma mer i ömurlegar aðstæður.

Það er buið að vera svo mikið stress i gangi, fyrst að pakka öllu niður og koma ser heim, siðan að dröslast hingað og þangað til að koma ser inn i Islenska kerfið aftur og sjukratryggingakerfið þar meðtalið. Siðan með að finna ibuð og hvort að eg komist inn a studentagarða.
Eftir að eg komst inn a studentagarða fekk eg rosalegt spennufall og nuna veit eg ekki hvað eg a af mer að gera.

Eg fæ ibuðina ekki strax og kemst þarafleiðandi ekkert til þess að skoða og finna ut hvað mig vantar eða hvað passar þarna inn i. Eg er lika ekki alveg viss hvaða dot Eero tekst að troða með ser.

Eg stoð mig lengi vel að þvi að sitja fyrir framan tölvuna, alveg eirðarlaus þvi að eg hafði ekkert að skoða lengur, allir leiguvefirnir sem að eg gat hangið a klukkustundum saman voru einskis nytir. Mer fellust hendur og vissi ekkert hvað eg a að gera.
Fyrr en að eg fattaði að eg væri að fara i Haskolann, þa fekk eg nett taugaafall og er enn i taugaafalli, þvi að eg kviði hræðilega mikið fyrir að gera eitthvað svona nytt og eg get bara ekkert skoðað a netinu til að laga það!!!

Mer er samt buið að takast að stressa mig frekar yfir öðrum hlutum, eins og að koma Eero inn i kerfið herna og redda öllu handa honum. Var meira að segja buin að ganga svo langt að eg for a netið að leita að lausum farsimanumerum. Þa stoppaði hann mig reyndar af.

Það er samt svo mikið sem a eftir að bjarga, td a eg ekkert rum og vantar allskonar drasl sem að eg veit ekki alveg hvað er ennþa þvi að eg get ekki seð "helvitis" 44m2 kompuna sem að við faum að bua i.

Auðvita sakna eg svo Eero langmest, en hann fer nu að koma "braðum"